Kelduhverfi

Aðalbúgrein Keldhverfinga hefur alltaf verið sauðfjárrækt og er svo enn.

Þó var algengt fram á áttunda áratug síðustu aldar að það væru nokkrar kýr á bæjunum og lögð inn mjólk frá mörgum bæjum. Mjólkurframleiðsla sem atvinnugrein lagðist svo endanlega af í hreppnum árið 2000.

Núna eru í sveitinni 15 býli sem hafa umtalsverðar tekjur af sauðfjárrækt. Búunum hefur fækkað nokkuð síðasta áratug en þau hafa hinsvegar stækkað líka þannig að fjárfjöldi hefur ekki breyst mikið á síðustu árum. Meðalaldur bænda í sveitinni er lágur miðað við víða annars staðar á landinu.

Sumarlönd  fyrir sauðfé eru afar góð í Kelduhverfi og þar er engin landeyðing. Töluvert er um skóg og kjarrlendi og er það allstaðar í framför þrátt fyrir beit. Kelduhverfi er girt af að mestu og því nánast einungis fé heimamanna sem gengur í sumarhögum okkar. Smalamennskur eru fremur stuttar oftast 2 dagar í fyrstu leit. Skóg- og kjarrlendi er hins vegar frekar erfitt að smala og dugar það til að bændur eru ekki alltaf sáttir að loknum smaladögum. Lítill hluti heiðarlandsins er fjalllendi, en landið hækkar jafnt og þétt til suðurs frá byggðinni. Nokkuð er um gjár og sprungur í beitilandinu sem orsakar það að vanhöld á lömbum eru jafnan nokkur. Keldhverfskt lambakjöt þykir sérlega bragðgott og heimamenn telja að það sé af  því að féð gengur á þessum frábæru sumarhögum.

Á seinni árum hefur verið kalt á vorin og gróður tekið seint við sér sem skapar mönnum erfiðleika, en haustin hafa verið frábærlega góð nú í mörg ár.

Kýr eru enn á einum bæ og er mjólkin notuð fyrir heimilið. Þrír bændur eru með nautakjötsframleiðslu í fremur smáum stíl. Hestar eru á allmörgum bæjum og eru þeir aðallega notaðir til gamans en einnig svolítið í smalamennskur. Skóg- og skjólbeltarækt er stunduð á nokkrum bæjum.

Sauðfjárræktin hefur alltaf verið kjölfestan í atvinnulífi Keldhverfinga og svo mun verða áfram næstu árin.